POSTĘPOWANIE LOGOTERAPUTYCZNE

I . Terapia zaburzeń mowy prowadzona jest indywidualnie lub zespołowo w zależności od rodzaju i stopnia nasilenia zaburzeń .

Ćwiczenia obejmują :

  • pracę nad korygowaniem wymowy ( zaburzeń artykulacyjnych );
  • pracę nad stymulacją świadomego języka , m.in. kształceniem form gramatycznych ;
  • pracę nad bogaceniem słownika ( biernego i czynnego ).

 

Cała terapia składa się z dwóch zasadniczych etapów :

1) wywołanie prawidłowego wzorca artykulacyjnego danej głoski ;

2) utrwalenie tego wzorca w ciągu mownym ( wprowadzenie go poprzez szereg

ćwiczeń do spontanicznej mowy dziecka ).

Metodyka ćwiczeń logopedycznych w nauczaniu prawidłowej artykulacji obejmuje :

  • ćwiczenia usprawniające motorykę narządów mowy (język, wargi, podniebienie, żuchwę) ;
  • ćwiczenia prawidłowego połykania ;
  • ćwiczenia słuchowe w różnicowaniu poprawnego i zaburzonego brzmienia ;
  • ćwiczenia polegające na ustawieniu narządów mowy dla uzyskania prawidłowego brzmienia ( przy pomocy mechanicznej, np. szpatułką, palcem );
  • ćwiczenia wykonywane pod kontrolą wzrokową ( lustro), kinestetyczną ( dotykiem ) i słuchową ;
  • ćwiczenia umiejętności świadomego kierowania ruchami narządów artykulacyjnych;
  • ćwiczenia usprawniające wymowę wyćwiczonych głosek w izolacji, w sylabie, w wyrazie, w zdaniu, w mowie potocznej;
  • gry i zabawy ćwiczące rozumienie i pamięć słuchową .

 

W przypadku jąkania zasady postępowania obejmują :

  • prawidłowe oddychanie;
  • rozluźnienie napięcia mięśni narządów narządów mowy poprzez relaks i psychoterapię;
  • regulacje tempa i rytmu mowy.

 

 

KLASYFIKACJA ZABURZEŃ MOWY

Dyslalię:

  • wadliwe wymawianie jednej , wielu lub wszystkich głosek, np.,,r’’ języczkowe ;
  • opuszczanie dźwięków , np.; krowa-kowa , stołek-tołek , kosz-ko;
  • zastępowanie głosek innymi , np. koło-toło , szafa-siafa ,rower-jowej;
  • mowa nosowa (nosowanie );
  • brak głosek miękkich , np. pies-pes ;
  • palatalizacja ( zmiękczanie głosek - ,,mowa dziecinna ’’), np.szczotka –ściotka ;

 

GRUPY TERAPEUTYCZNE

Brak dźwięczności w realizacji głosek dźwięcznych, wynikające z zaburzenia słuchu fonematycznego:

  • brak głosek dźwięcznych :b,d,g, z, ż, ź np. zeszyt-seszyt ,dama-tama ;
  • mylenie głosek dźwiekopodobnych, np: c-s , sz- cz i inne , np. sala-cala ( nie jest typową mowa bezdźwięczną , ale ma to samo podłoże ) ;
  • duże trudności w pisaniu powyższych dźwięków .

 

Zniekształcenia niektórych głosek spowodowane słabą sprawnością narządów artykulacyjnych :

  • zniekształcenia artykulacji niektórych głosek, szczególnie syczących i szumiących ;
  • brak w ogóle niektórych głosek .

 

Zaburzenia analizy i syntezy słuchowej :

  • rozpoznawanie dźwięków z wykorzystaniem bodźców niewerbalnych ,
  • słuchu fonematycznego-wysłuchiwanie i różnicowanie akcentu, tempa, intonacji i czasu trwania głosek;
  • zaburzenia rozumienia wypowiedzi ;
  • ubogie słownictwo;
  • trudności w budowaniu zdań i dłuższych wypowiedzi.

 

Jąkanie funkcjonalne wynikające z różnych przyczyn , np. z zaburzeń koordynacji narządów : oddechowego, fonacyjnego i artykulacyjnego.


ćwiczenie pierwsze
ćwiczenie drugie

Z naszej galerii